Grand Circle South America Voyage 2019

« Back

Blog 11 Peru & Ecuador

Peru: Callao en Lima, 21 februari

Het oudste bekende volk van Peru leefde rond 9000 voor Chr. in de Andes. Voordat de Inca's in de 13e eeuw een sterk georganiseerde maatschappij vestigden, bestonden er diverse goed georganiseerde culturen.
De Spanjaarden versloegen de Inca's in 1532 en koloniseerden het land. Peru verklaarde zich in 1821 onafhankelijk.
Peru is een democratische republiek, met een meerpartijensysteem. Het heeft een snel groeiend economie.
Het land kent een grote diversiteit aan landschappen: plat laagland, hoge bergtoppen in de Andes en regenwoud in het Amazonegebied.

De Marco Polo meerde aan in Callao, vlak bij Lima. Callao is de grootste en belangrijkste haven in Peru.
We mochten niet in en rond de haven wandelen, daarom was er een shuttledienst geregeld naar het centrum. De rit zou 45 minuten duren.
Koos, Emma, Jan en ik zouden samen gaan. Maar toen we in de shuttlebus zaten vertelde de gids ons, dat het einde van de rit niet in Lima was. We werden afgezet bij een winkelcentrum van 6 verdiepingen, de Real Plaza Salaverry. Als we naar het centrum van Lima wilden, moesten we een taxi nemen voor een rit van 45 minuten en we moesten onderhandelen over de prijs, zodat we niet te veel betaalden. Dus dat deden we maar.

We troffen een aardige taxichauffeur, die niet zo goed Engels sprak. Maar hij had een vertaal-app op zijn telefoon en we konden zonder problemen communiceren. Hij zou ons naar de Plaza de Armas brengen en ons daar later op de dag weer komen ophalen.
We waren precies op tijd voor het wisselen van de wacht bij het Paleis van de Gouverneur (presidentieel paleis). De president was aanwezig om de wacht te inspecteren. Het was een lange ceremonie met veel muziek. Helaas was het ongeveer 32° C en dat was een beetje te heet voor ons viertjes.

We gingen een stadswandeling doen en zochten zo veel mogelijk de schaduw op en gingen af en toe een koel gebouw binnen. Intussen was het lunchtijd geworden en we genoten van een lunch met lokale gerechten in een klein gezellig restaurant.
Na de lunch wandelden we nog een beetje en bekeken wat winkeltjes. Omdat het zo warm was, wilden we een beschaduwd plaatsje te zoeken met liefst een beetje wind. Dat vonden we op een dakterras van een restaurant en we besloten het Peruviaans bier uit te proberen. Het smaakte erg lekker.
De taxichauffeur kwam stipt op tijd op de afgesproken plaats en bracht ons terug naar de halte van de shuttlebus.

We hadden, ondanks de hitte, een hele leuke dag gehad en we hebben een hoop gezien.

Ecuador: Guayaquil en Manta, 24-26 februari

Ecuador betekent letterlijk "equator of evenaar", omdat de evenaar dwars door het land loopt. Het is een democratische republiek, met een snel groeiende economie. Het is momenteel nog steeds een tamelijk arm land. De hoofdstad van Ecuador is Quito.

Lang voordat de Inca's kwamen werd het land bewoond door Indianen. Het kostte de Inca's 2 generaties bestuurders om de Indianen te verslaan en sommige gebieden in de Amazone en aan de kust bleven autonoom en zijn nooit veroverd door de Inca's of de Spanjaarden.

Op 24 februari kwamen we aan in Guayaquil, de grootste stad van Ecuador, met ongeveer 2 miljoen inwoners.
We moesten weer met de shuttlebus naar het centrum. Het duurde lang voordat het schip door de douane werd vrijgegeven. Ik stond ver van Jan, Emma en Koos in de rij om uit te checken. Toen ik bij de bus aankwam was er net één plaats te kort en kon ik er niet meer in. Jan en ik namen de volgende bus.
Onze bus stopte bij het Parque Seminario, ook wel bekend als Leguanenpark. Toen we aankwamen vroegen Emma en Koos of we zin hadden om de Hop-On-Hop-Off bus te nemen. Die was niet duur en het was waarschijnlijk koeler om boven in de bus te zitten dan door de hete stad te lopen.
Dit was een goed plan, de toer duurde 1 uur en 45 minuten. De gids vertelde alles in Engels en het Spaans, maar was door het lawaai van het verkeer slecht te verstaan.
Het was ook een gevaarlijke tocht. De elektriciteitskabels in Guayaquil hangen erg laag en we moesten af en toe naar beneden duiken om veilig te zijn. De takken van de bomen raakten ook regelmatig de bus, desalniettemin genoten we van de toer.
Na de bustocht maakten we nog wat foto's van de leguanen en daarna gingen we weer snel naar ons schip met airconditioning.

25 februari bezochten we de Ecuagenera orchideeënkwekerij. De kwekerij ontwikkelt nieuwe soorten met behulp van genetische ontwikkelmethoden. Het duurt zeker 5 jaar voordat ze aanwijzingen hebben, dat het is gelukt weer een nieuwe soort te hebben ontwikkeld. Het is de grootst orchideeën-exporteur van Amerika.
Het ritje naar de kwekerij duurde een uur. We bezochten er de kweekruimten en de gids van de kwekerij gaf ons allerlei tips. Dat kwam mooi uit, want we hebben zelf ongeveer 40 orchideeën en 5 verschillende soorten. De gids vertelde ook dat een orchidee wel 100 jaar kan worden.
Het was een heel interessante excursie, maar het was erg warm, meer dan 32° C.

Op 26 februari bezochten we Manta, de tweede grootste haven van Ecuador en het ligt in de provincie Manabi. Het heeft ongeveer 220.000 inwoners en bestond al voordat Columbus Amerika ontdekte. Manta is ook bekend als de "Tonijnhoofdstad van de wereld", vanwege de tonijnvisserij.
De stad is het hele jaar door zowel bewolkt als heet.

Vlak bij Manta ligt het stadje Montecristi, de plaats van de Panamahoeden. De hoeden zijn, ook al vertelt de naam anders, oorspronkelijk geproduceerd in Montecristi. Ze waren erg populair bij de arbeiders, die in de vroeg 20ste eeuw aan de bouw van het Panamakanaal werkten.

We bezochten Montecristi en gingen naar het Cacebi-museum. Het museum geeft de geschiedenis weer van de Manabi-regio.
Hierna kregen we een demonstratie van het maken van de Panamahoeden. De hoeden zijn gemaakt van palmbladeren. Het duurt bij elke hoed 2 maanden, voordat ze klaar zijn. Hele gezinnen werken aan de productie en ieder gezinslid heeft zijn eigen taak.
De vrouwen die de hoeden vlechten, werken iedere dag 2 keer 2 uur aan dezelfde hoed. Als je onderstaande foto's ziet, begrijp je wel waarom. Ze moeten werken in een hele moeilijke houding.
We leerden van alles over de "echte" Panamahoeden (uit Montecristi). Je kunt ze vouwen en in een houten doos opbergen en ze zijn nog steeds mooi als je ze uit de doos haalt.
Jan en ik hebben allebei een hoed met doos gekocht, om ons tegen de zon te beschermen.

Voordat we naar de bus gingen vroeg een brandweerman me, of ik niet met hun voor de kazerne op de foto wilde. Ze probeerden op deze manier geld voor het korps in te zamelen. Ze maakten er een hele show van.

Na Manta gingen we op weg naar het Panamakanaal.

Peru: Callao and Lima, 21 February

The oldest known people in Peru lived in the Andes around 9000 B.C. Peru knew different, well organized cultures, before the Inca's developed a strong society in the 13th century.
The Spanish defeated the Inca's in 1532 and colonized the country. Peru declared itself independent in 1821.
Peru is a democratic republic, with a multi-party system. It has a fast growing economy.
Peru is a biodiverse country. It has plain regions, high peaks in the Andes and tropical rainforest near the Amazon.

The Marco Polo berthed in Callao, near Lima. Callao is the largest and most important port in Peru.
We were not allowed to walk in and around the docks. There would be a shuttle service to the centre, it would take the bus about 45 minutes to get there.
Koos, Emma, Jan and I would go together. However, the guide in the shuttle bus told us, that the end of the tour was not Lima centre. It was a large shopping mall of 6 stories, called Real Plaza Salaverry. To go to Lima centre, one had to take a taxi ride of 45 minutes and it was best to negotiate the price. So we did.

We had a nice taxi driver, who did not speak very good English. But he had a translation app on his smart phone, and we communicated without problems. He would drive us to the Plaza de Armas and pick us up at the end of the afternoon.
We were just in time to watch the changing of the guard at the Government Palace. The president of Peru inspected the guard. It was a very long ceremony with a lot of pleasant music. However it was about 32° C (90° F) and that was too hot for the four of us.

We walked in the shadow and now and then we could visit a building inside. In the meantime we had to go for lunch and we all ate local spices in a small restaurant. After the lunch we continued sightseeing and shopping. But the heat forced us to look for a shadowed place with wind. We found a nice place and drunk Peruvian beer. That tasted good.
The taxi driver arrived exact on the agreed time and drove us back to the shuttle.

We enjoyed our day very much and despite the heat, we saw a lot.

Ecuador: Guayaquil and Manta, 24-26 February

Ecuador means literally 'equator', because the Equator runs through the country. It is a democratic republic, with a developing economy. It is still a rather poor country. The capital of Ecuador is Quito.

The land was inhabited by native Indians, long before the Inca's. It took the Inca's two generations of rulers, to conquer the natives and some parts in the Amazon and some coastal regions remained autonomous and were not taken by the Inca's or the Spanish.

At 24th February we arrived in Guayaquil, the largest city of Ecuador, with approximately 2,000,000 inhabitants.
We had to take the shuttle bus to the centre.
We had to wait a long time, before the ship was cleared. I stayed far behind Jan, Emma and Koos in the queue to check out. When I arrived at the shuttle, there was no place in the bus for me anymore. The shuttle left with Emma and Koos. Jan and I took the next one.
Our bus halted on Parque Seminario also known as Iguana Park. When we arrived we saw Koos and Emma. They proposed to take the Hop On Hop Off Bus. It was not expensive and probably a little bit cooler to be upstairs in the bus, than to walk.
It was a good plan. We had a tour of approximately 1 hour and 45 minutes. The guide explained in English and Spanish, but we could not hear much because of the noise of the traffic.
It was a dangerous ride. The electricity cables in Guayaquil are hanging very low and we had to duck to be safe. Now and then the branches of the trees were hitting the bus, but nevertheless we enjoyed the tour.
After the tour, we made pictures of the Iguanas in the park and we went back to the ship with air-condition.

25th February we visited the Ecuagenera orchid farm. The farm creates new orchid species through genetic engineering. It takes a minimum of five years before any indication of a new species can be seen. It is the largest orchid exporter of America.
It took us a 60 minutes drive from the ship to the farm.
We were allowed to visit the nurseries and the guide from the farm gave a lot of tips. We liked that, because we have approximately 40 orchids at home and about 5 different species. The guide told us that orchid plants can live for 100 years!
It was quite an interesting excursion, but it was awful hot, more then 32° C (90° F)

On 26th February we visited Manta, the second major port in Ecuador and part of the Manabi province. It has approximately 220,000 inhabitants and has existed before Columbus arrived in America. Manta is also known as the 'Tuna capital of the world', because of its tuna fishery.
The city is both cloudy and hot throughout the year.

Near Manta is the town Montecristi, the birthplace of the Panama hats. The hats, despite their names, were originally produced in Montecristi. They were very popular among the workers on the Panama Canal in the early 20th century.

We visited Montecristi and its Cancebí Museum. The museum shows the ethnographic history of the Manabi region.
After the visit we looked at a demonstration of making the Panama hats. The hats are made of palm leaves. Every hat takes 2 months. The whole family takes part in the production process. The women, who twine the hats, work each day 2 times for 2 hours at one hat. If you see the pictures below, you will know why. The women have to take a very difficult position to construct the hats.
We learned everything about the real Panama hats (of course from Montecristi). You may fold your had and put it in a box and it still stays well, when you pick it out of the box.
Jan and I both bought a real Montecristi hat with box, to protect ourselves against the sun.

Before we went back to our bus, I met some firemen, who asked whether I liked to be photographed with them. In this way they tried to make money for the fire brigade

After Manta our captain set course to the Panama canal.
 

Foto's - Pictures