verslag12

Blog 12 Panama, Colombia & Caribbean

Panamakanaal, 27 februari

Het Panamakanaal is een kanaal van 82 km, dat de Atlantische Oceaan verbindt met de Stille Oceaan. Het kanaal was klaar in 1914 en is daarna nog enkele keren verbeterd en vergroot. Zonder dit kanaal zouden de schepen in de Verenigde Staten, die van oost naar west willen varen en v.v., om moeten varen via Kaap Hoorn in Zuid-Amerika.
De Fransen zijn in 1881 aan het kanaal begonnen, maar hebben dit op moeten geven door allerlei technische problemen. Hierbij zijn duizenden arbeiders gestorven aan allerlei ziekten, zoals malaria. De Verenigde Staten namen het project over in 1904 en controleerden het kanaal tot 1999. Daarna is het beheer overgenomen door de Panamese regering en die hebben nu volledige zeggenschap.

Het kanaal bestaat uit kunstmatige meren, kanalen, dammen en drie sluizencomplexen. De eerste afbeelding onderaan geeft een schematisch overzicht van het kanaal, gezien vanuit een schip dat van oost naar west vaart. Wij voeren precies andersom.
Op 27 februari kwam de loods om 7.00 uur aan boord. Hij werd vergezeld door een gids, die ons via de microfoon vanaf de brug deskundig commentaar gaf over het kanaal, de bouw er van en over allerlei bijzonderheden van onze doortocht.
We kwamen om 10.30 aan bij de eerst sluizen, de Miraflores-sluizen en we verlieten de laatste sluizen, de Gatun-sluizen om 16.30 uur.

Het was een prachtige tocht. We zagen het stuk dat uitgehakt is uit de berg Culebra (Guillard-cut), meren en een prachtig landschap. Sommige gebieden zijn niet verpest door menselijke activiteiten en je vindt er veel Centraal-Amerikaanse soorten planten en dieren in hun natuurlijke omgeving.
We hebben genoten, het was een dag om nooit meer te vergeten.

Colombia, Cartagena, 1 maart

Zoals de meeste door ons bezochte landen in Zuid-Amerika, heeft Colombia een heel oud verleden, dat teruggaat tot 18.000 voor Chr. Ook dit land kende een Inca-periode en de Spaanse overheersing. Er zijn heel veel resten bewaard van al de oude culturen, maar helaas hadden we niet de tijd en de gelegenheid deze te bezichtigen.

De laatste decennia zijn erg zwaar geweest voor de Colombianen en het was lange tijd niet veilig naar het land te gaan vanwege de FARC-rebellen en de oorlog tegen de drugscriminelen.
Officieel is er vrede gesloten met de FARC en het land zou grotendeels veilig zijn. We hoorden dat dat betekent dat je ongeveer 85% van het land veilig kunt bezoeken, want er zijn nog steeds actieve FARC-rebellen. Daarnaast is een gedeelte naar het buurland Venezuela vertrokken.

Colombia is het tweede meest bio-diverse land in de wereld, na Brazilië, en het is de nummer één wat de meeste vogelsoorten betreft. Het land heeft meer dan 1900 soorten en daarom brachten we een bezoek aan de 'Aviario Nacional', de Colombiaanse nationale avifauna.

De Marco Polo kwam om 13.00 uur aan in Cartagena, het was 34° C.
We gingen met een bus met airconditioning naar het eiland Baru, waar de Aviario gevestigd is. Het eerste gedeelte van de tocht reden we door een gebied met veel petrochemische industrie. Het eiland Baru was een stuk mooier, maar het maakte een arme indruk.
De Aviario is opgedeeld in verschillende leefgebieden zoals de tropen, kustgebieden en mangroves, woestijnen en Andesgebergte. Het zag er heel mooi uit en overal zag je prachtige vogels. Bijna alle vogels die we hebben gezien leven in Colombia.
We zagen kleine vogeltjes, mooie gekleurde vogels en grote roofvogels. Er was een vrouwtjeshavik in een kooi, die het mannetje had gedood omdat ze niet lastig gevallen wilde worden en nu zat ze dus helemaal alleen.
De Aviario was zo indrukwekkend, dat we bijna vergaten hoe warm het was, we wandelden meer dan 1½ uur en namen heel veel foto's.
Ik was 's morgens naar de kapper geweest om de uitgroei van mijn haar te laten verven en hierna had de kapster het haar nog mooi in model geföhnd. Aan het einde van de dag was daar niet veel meer van te zien, het haar was kletsnat.
Gelukkig was de uitgroei perfect gedaan, dat was knap werk.

Caraïben

Na Colombia voeren we naar de Caraïben. De zee was een beetje ruw, windkracht 6. Dat is niet zo wild, maar toch te ruw om de tenderboten te kunnen gebruiken. Na St. Vincent (Grenadines), zouden we gaan tenderen in Bequia en Mayreau, twee prachtige eilanden in de Grenadines zonder haven. Bequia is 11,2 km² en Mayreau 2,4 km²
Onze chef-kok had een Beach BBQ party georganiseerd op Mayreau, maar dat ging niet door omdat het vaarplan werd veranderd. Door de sterke wind hadden we vertraging opgelopen en we waren een halve dag te laat in Kingstown (St. Vincent). We bleven daar tot middernacht.
De volgende dag (5 maart) voeren we naar St. Georges op Grenada en de 6e legden we aan in Barbados. We hadden alle drie deze eilanden al eerder bezocht tijdens onze cruise naar de Amazone, daarom boekten we geen excursies en bezochten de eilanden op eigen houtje.
Het weer was goed, behalve op de morgen dat we in St. Georges arriveerden. Na het verlaten van het schip begon het hard te regenen en we waren doorweekt. Gelukkig droogde dat weer snel op in het mooie warme weer.
We hadden 3 heerlijke, relaxte Caraïbische dagen: we wandelden, winkelden en dronken rumpunch en Carib bier. Wat wil je nog meer?

Maar aan alles komt een einde en na de Caraïben zetten we koers naar de Azoren op weg naar Bristol en naar huis.

Panama Canal, 27th February

The Panama Canal is an artificial 82 km long (51 m) waterway in Panama that connects the Atlantic Ocean with the Pacific Ocean. The canal has been completed in 1914. Without the canal, ships sailing between the US east and west coasts would be obliged to round Cape Horn in South America.
The French started in 1881 with the construction, but they had to stop due to engineering problems. Thousands of labourers lost their lives, caused by tropical diseases like malaria. The US took over the project in 1904 and the canal was completely controlled by the US until 1999 when it was taken over by the Panamanian Government.

The canal consists of artificial lakes, artificial channels and three sets of locks. The first picture below represents the layout of the canal as seen from a ship passing from the Atlantic to the Pacific. We sailed the other way.
27th February the pilot arrived at 7.00 hours on the Marco Polo. He was accompanied by a guide from Panama, who stayed on the bridge and told us all kinds of important facts about the canal and its construction over the microphone.
We arrived in the first lock at 10.30, the Miraflores lock. We left the last lock, the Gatun Lock, at 16.30 hours.

The sailing through the canal was beautiful. We saw the cut through the mountain Culebra (the Guillard cut), lakes and a beautiful scenery. Some areas are practically undisturbed by human interference and there are numerous Central American plants and animals in their natural habitat.
It was a memorable day.

Colombia, Cartagena, 1st March

Like the other by us visited countries, Colombia has a very ancient history, which goes back to 18,000 BC . They also had an Inca Period and a Spanish period. There are lots of remains of all those periods. Unfortunately we did not have the time or the opportunity to visit those interesting places.

The last decennia have been very hard for the Colombians and it was not safe to visit the country because of the FARC rebels and the war against the drugs.
Officially there is peace between FARC and the government and the country is almost safe. We heard that that means for about 85%, because there are still active FARC warrior's. A lot of them have gone to Venezuela, one of the neighbouring countries of Colombia.

Colombia is the second most biodiverse country in the world (Brazil is the first) and it is ranking first in bird species. The country has more than 1900 species living there, that is why we visited the 'Aviario Nacional', the Colombian National Aviary.

The Marco Polo arrived in Cartagena at 13.00 hrs, it was 34° C (93° F).
We went by an air-conditioned coach to the island Baru, where the Aviary is situated. First we passed a lot of petrochemical works and after we crossed the bridge to the island the environment was a lot greener.
The Aviary is divided into tropical, coastline and mangroves, desert and Andean mountain habitats. It looked wonderful and everywhere were such amazing beautiful birds. Almost all the birds we saw live in Colombia.
We spotted little ones, colored ones and big birds of prey. There was a hawk in a cage who murdered the male, because she wanted to be left alone and now she has to live by herself.
The Aviary was so impressive that we almost forgot how hot it was, we walked for more than 1½ hours, taking pictures.
I had visited the hairdresser that morning, to 'paint my roots' and afterwards she styled the hair beautifully. But at the end of the day it was all wet. However, the roots are tidy again, the hairdresser did a very good job.

Caribbean

After Colombia we sailed to the Caribbean. The sea was a little rough, force 6. That is not too bad, but too rough to use the tender boats. After St. Vincent (Grenadines), we had to tender in Bequia and Mayreau, two beautiful islands in the Grenadines without a port. Bequia is 7 square miles (11.2 km²) and Mayreau is 1.5 square mile (2.4 km²).
Our chef had organized a beach BBQ on Mayreau. However, it never happened, the plans changed. Because of the hard wind we were half a day late in Kingston (St. Vincent). We stayed there until midnight.
Next day (5th March) we sailed to St. Georges on Grenada and on the 6th we berthed in Barbados. We had visited all three the islands in 2014, when we were on the Amazon cruise. So we did not book any excursion and visited the islands on our own.
The weather was fine, except the morning that we arrived in St.Georges. When we had left the ship, it started to rain heavily and we were completely wet. Fortunately one dries very quickly in a warm climate.
We had three nice, relaxed Caribbean days; we walked, shopped and drunk rum punch and Carib Beer. What more do you want?

But all good things must come to an end and after the Caribbean we set course for the Azores, on our way to Bristol and home.