verslag8

Blog 8 Falklands, Punta Arenas & Ushuaia

Falklandeilanden (overzees gebiedsdeel Verenigd Koninkrijk)

De Falklandeilanden vormen een eilandengroep van ongeveer 12.000 vierkant kilometer en omvatten Oost Falkland, West Falkland en 776 kleinere eilanden.
Ze hebben zelfbestuur en Groot-Brittannië heeft de verantwoordelijkheid voor de defensie en buitenlandse zaken. Port Stanley is de hoofdstad van de eilanden.
De bevolking van ongeveer 3.400 inwoners, bestaat voornamelijk uit op het eiland geboren Falklanders en is meestal van Britse afkomst.
Er zijn strikte regels m.b.t. het invoeren van dieren en planten. Je mag geen huisdieren meebrengen en geen voedsel dat zaden bevat, geen fruit, melkproducten of bloemen. Deze regels gelden voor alle eilanden. Ze willen de eilanden "schoon" houden.

De eerste geregistreerde landing wordt toegeschreven aan een Britse kapitein en is gedateerd op 1690. In de 18e eeuw begonnen de eerste strubbelingen met de Spanjaarden en later met het onafhankelijke Argentinië. In de 20e eeuw zijn er diverse onderhandelingen geweest tussen de Britten en de Argentijnen. In 1982 bezette Argentinië de eilanden en begon er een oorlog. Argentinië verloor deze oorlog.
Er is veel te zeggen over deze oorlog. 99% van de Falklanders willen de situatie laten zoals deze nu is en is Groot-Brittannië dankbaar voor de verdediging tegen de Argentijnen.
Er zijn nog steeds Argentijnen die menen dat de Falklandeilanden hen toebehoren. Het is een zwaar beladen onderwerp. Maar ik denk dat ik ook wel woedend zou zijn als een vreemd land mijn land met geweld zou bezetten. De Falklanders stonden machteloos. We hoorden van een Argentijnse gids in Ushuaia, dat Argentinië jonge, onervaren jongens uit het noorden van het land naar de Falklands hadden gestuurd. Ze waren niet voorbereid en sneuvelden. Veel Argentijnen waren hier woedend over en dat heeft meegespeeld bij de val van de militaire dictatuur.

Port Stanley, 4 februari: pinguïns

We verlieten Montevideo (Uruguay) op 1 februari om 15.00 uur. We hadden tot nu toe steeds prachtig weer gehad en we waren allemaal een beetje opgewonden om de pinguïns te zien. De zee was steeds redelijk kalm geweest. Zaterdag 2 februari was er een sterke wind (windkracht 8), maar deze nam geleidelijk af en we kwamen met prachtig weer aan in Port Stanley. De eilandbewoners vertelden dat ze 8 mooie dagen per jaar hadden en dit was er één van.
Het schip moest voor anker liggen, want de haven van Port Stanley is niet geschikt voor schepen van het formaat van de Marco Polo of voor grotere. In zulke situaties worden de reddingsboten als vervoersmiddel gebruikt, de zogenaamde "tenders". De zee was erg kalm en het tenderen ging voorspoedig.
We gingen rond 13.30 aan wal. We hebben wat rondgewandeld en foto's gemaakt. Later gingen we met een minibus en vervolgens met een jeep over het hobbelige terrein naar het gebied van de pinguïns, genaamd Bluff Cove. We zagen koningspinguïns en gentoo's. Er zouden ook Magellaan pinguïns moeten zijn, maar die hadden blijkbaar andere plannen.
De pinguïns stonden maar een beetje bij elkaar, keken wat rond, sommigen liepen weg om de zee in te duiken en andere vochten met elkaar.
Ik zag een pinguïn die op een ei zat te broeden. De meest jonge pinguïns waren ongeveer 1 meter hoog. Ze waren erg leuk om te zien en we konden er niet genoeg van krijgen.
De chauffeurs van de busjes vertelden veel over hun land en we hebben veel respect voor hoe ze hun zaakjes hebben geregeld.

Carcass Eiland, 5 februari: in de verte

De volgende dag gingen we in Carcass-eiland voor anker, een prachtig eiland met veel dieren en planten. Daar zijn ook pinguïns. Het eiland is zo goed als onbewoond en het is privé-eigendom. Je moet met een tenderboot naar het eiland.

We waren van plan om een lange wandeling te maken. Er waren al twee boten onderweg naar het eiland, toen wij in de derde boot gingen zitten. Echter, toen de boot vol was, moesten we weer uitstappen. De kapitein vond de wind en de zwel te sterk. Dus bleven we maar op de Marco Polo en maakten vanaf het dek foto's van het eiland.
Emma en Koos hadden de vorige dag geen pinguïns gezien en waren er in geslaagd om het eiland te bereiken. Ze vonden het een mooi eiland en we waren blij voor hen, dat ze toch nog de pinguïns hadden gezien. Emma slaagde er zelfs in om een filmpje te maken van een pinguïn die een steen naar andere pinguïn gooide.

Punta Arenas (Chili) 7 februari

Punta Arenas is de hoofdstad van Chili's meest zuidelijke streek Magellanes & Antarctica Chilena en ligt in de Straat van Magellaan.
De stad heeft ongeveer 126.000 inwoners.
Op 20 september 1519 voer de Magellaan expeditie vanuit Spanje om de doorgang te vinden naar Oost-Indië. De vloot van 5 schepen en 260 bemanningsleden, maakten veel avonturen mee en reisden meer dan drie jaar over onbekende zeeën en gebieden die niet in kaart waren gebracht. Slecht 18 bemanningsleden overleefden en gingen terug naar Spanje, nadat ze de wereld rond hadden gevaren. Magellaan was gestorven tijdens de expeditie, maar hij had de doorgang gevonden, die later naar hem werd genoemd: de straat van Magellaan.

De eerst nederzetting is door de Spanjaarden gesticht in 1584. Half in de 19e eeuw gebruikte Chili de plaats als een strafkolonie en een disciplinaire post voor soldaten met "gedragsproblemen".
Nu is het een moderne stad en wordt veel gebruikt als basis voor Antarctica-expedities.

De Marco Polo meerde aan in de haven, die 15 kilometer van het centrum ligt. We namen een shuttlebus om naar de stad te gaan en keken wat rond en maakten foto's.
Het is nu zomer in Zuid-Amerika en veel mensen hebben nu zomervakantie. We zagen veel Zuid-Amerikaanse toeristen. Op het hoofdplein waren vrouwen aan het demonstreren voor vrouwenrechten en werd gefilmd en geïnterviewd voor de tv.
We vonden een leuk klein cafeetje en dronken koffie en maakten gebruik van de WIFI. Daarna hebben we nog een stukje over de boulevard gewandeld en maakten foto's van o.a. aalscholvers.
We gingen terug naar de Marco Polo en waren weer op tijd terug voor de lunch.

Ushuaia, Tierra del Fuego (Vuurland), Argentinië 8 februari

Ushuaia is de hoofdstad van Tierra del Fuego. Het wordt i.h.a. beschouwd als de zuidelijkste plaats van de wereld, ofwel het einde van de wereld.
Het is een eilandengroep die in tweeën is verdeeld, gedeeltelijk behoort het aan Chili, het andere gedeelte aan Argentinië. In het verleden is Ushuaia (Argentijns) een missiepost geweest, een strafkolonie en de marinebasis van Argentinië. Deze basis is intensief gebruikt gedurende de Falklandoorlog.

De eerste bewoners leefden hier 10.000 jaar geleden.
Het Britse schip HMS Beagle bereikte het kanaal in 1833, toen het Tierra del Fuego aan het verkennen was. De stad werd gesticht door Britse zendelingen, voordat de Argentijnen arriveerden en hier een permanente basis vestigde.

De oorspronkelijk bewoners waren de Yámana's. Ze leefden vrijwel geheel naakt in dit koude en natte klimaat. 's Zomers is het maximaal 14° C en in de winter 4,5° C. en er is veel regen en sneeuw. In natte kleren heb je het nog kouder, daarom lieten ze die uit en stookten heel veel vuurtjes. Zo komt het eiland aan zijn naam "Vuurland". De Europese bezoekers zagen van verre al die vuurtjes branden.

7-8 februari vaarden we door een prachtig landschap van Punta Arenas naar Ushuaia door de wateren van Patagonië. We zagen veel rotsige bergen en gletsjers.
De Marco Polo legde een uur te laat aan vlak bij het centrum van de stad. In de haven lag het Nederlands zeilschip de Europa. Dit schip hadden we tijdens Sail 2015 bezocht.

In Ushuaia deden we een excursie naar het Nationale Park Tierra del Fuego.
Het park ligt aan het Beaglekanaal en herbergt unieke wilde planten en dieren.
Vanaf Ushuaia namen we de Nationale Route 3. Dit is een Pan-Amerikaans snelweg van Alaska naar "het einde van de wereld" in het Nationale Park. Wie weet, misschien zien we het begin nog wel eens? Maar om het hier snelweg te noemen is een beetje overdreven, de weg was een smal zandweggetje.

In het park zouden condors te zien zijn, parkieten, bevers en nog veel meer. Helaas hebben we deze geen van allen gezien. Wel de beverdammen, die veel schade hebben berokkend aan de natuur. De bevers zijn geïmporteerd voor hun bont. Deze was van slechte kwaliteit, dus er was geen behoefte meer aan. De bevers hebben hier geen natuurlijke vijanden en plantten zich voort. Rondom de dammen zie je dan ook veel gesneuvelde bomen.
Het park heeft heel veel wandelroutes. We hebben van enkele stukjes gelopen, maar de tijd was te kort. Voor ons gevoel gingen we te snel terug naar het schip.

Die avond vertokken we voor een spectaculaire tocht van 4 dagen: Kaap Hoorn, het Beaglekanaal, langs het Alberto de Agostini National Park, de English Narrows en tot slot door het Darwin-en Moraledakanaal.

Daarover vertel ik een volgende keer.

Falkland Islands (British Overseas Territory)

The Falkland Islands are an archipelago, with an area of 4,700 square miles (12.000 kilometres) and contain East Falkland, West Falkland and 776 smaller islands.
The Falklands have internal self-governance and the UK takes responsibility for their defence and foreign affairs. Port Stanley is the capital of the islands.
The population of approximately 3,400 inhabitants primarily consists of native-born Falkland Islanders, the majority of British descent.
There are strict rules to keep the island free of unwished animals and plants. One may not import domestic animals as cats and no food with grain, fruit, milk products or flowers. These rules go for all the Falkland Islands.

The first recorded landing on the islands is recorded to the English captain John Strong in 1690. In the 18th century the fight began with the Spanish and later with independent Argentina. In the twentieth century there have been numerous negotiations. In 1982 Argentina invaded the islands and a war began. Argentina lost.
There is a lot to say about the war with Argentina. 99% of the Falkland people want the situation to stay as it is and is grateful that Britain defended them.
There are still people in Argentina who think that the country belongs to Argentina. It remains an emotive issue.
I think that I would be furious if a foreign country occupied my country by force. The Falkland inhabitants were powerless.
We heard from an Argentinean guide in Ushuaia, that Argentina sent inexperienced, young men from the North to fight against the British. The Argentinean people were furious about this waste of young lives. That is one of the reasons they ended the military dictatorship.

Port Stanley, 4 February: penguins

We left Montevideo (Uruguay) on the 1st February at 15.00 hours. The weather had been nice until now and we all were excited to finally see the penguins. The sea had been very calm most of the time. Saturday the 2nd February there was a strong wind (force 8) but it decreased and we arrived with fine weather on the 4th in Port Stanley. The Falkland islanders told us that they have 8 days a year with such a nice weather. We were lucky again.
The ship had to anchor, because the port of Port Stanley is not suitable for ships as large or larger as the Marco Polo. In such cases we have to use the lifeboats to tender. The sea was still calm, so everything went easy.
We went ashore at about 13.30 hrs. We walked in the little town and made some pictures. Later we were picked up by a minibus to visit a penguin place. After 20 minutes with the minibus, we moved to a 4 by 4 car and drove through the rough country. Finally we arrived at Bluff Cove, a place with a lot of penguins. We saw the king penguins and the gentoo penguin. The Magellanic penguins should be there too, but not on this day. Apparently they had other plans.
The penguins were standing close to another, looking around, some walked away and went for a swim in the sea and others were fighting.
I saw a penguin sitting on an egg. Most penguin babies were already about 1 meter high. The penguins were lovely to see. The drivers of the minibus told a lot about their island and we have a lot of respect how they manage their community and land.

Carcass Island, 5 February: on a distance

The next day we anchored near Carcass Island, a beautiful island with a lot of wildlife. There are penguins too. It is almost uninhabited and belongs to a private person. You have to tender to visit the island.

We intended to do a long walk. There were two boats on its way to the island already, when we were seated in the third tender boat. However, when everyone had taken his seat, we had to leave the boat. The captain judged it too windy and too much swell. So we stayed on the Marco Polo and took pictures of the island from the deck. Emma and Koos, who did not succeed to visit the penguins in Port Stanley, were on the 2nd tender and reached the island. They told us that they saw lots of penguins and birds. It was beautiful they said. We were very happy for them. Emma filmed even a penguin who threw a stone at another penguin.
After this a little disappointing day, we pursued our voyage to Chile.

Punta Arenas (Chile) 7 February

Punta Arenas is the capital of Chile's southernmost region, Magellanes and Antarctica Chilena and is located in the Straits of Magellan.
The city has approximately 126,000 inhabitants.
On 20th September 1519, the Magellan expedition sailed from Spain, with the intention of finding the waterway to the territories of the East Indies. The Magellan fleet (5 ships and 260 crew members), performed the most extreme adventure of mankind in a journey of more than three years sailing over unknown oceans, and uncharted territories. Only 18 crew members on the Victoria got back to Spain after circumnavigating the globe. Magellan was killed during the expedition, but prior to his death he discovered the strait he had been seeking; the Strait of Magellan as it later became known.
The first settlement was established in 1584 by the Spanish. In the mid-nineteenth century, Chile used the place as a penal colony and a disciplinary posting for militaries with 'behavioural' problems.
Now it is a modern city and often used as a base for Antarctic expeditions.

The Marco Polo berthed in a port, 10 miles (15 kilometres) from the centre. We took the shuttle bus to visit the centre. We looked around and took some pictures. It is summer now in South America and the people have their summer holidays. We saw a lot of South American tourists.
On the main square were some women demonstrating for women rights and they were filmed by the television. We found a nice little cafe to drink coffee and to use the WI-FI. We went to the promenade near the beach and took more photo's, especially of the imperial cormorants.
We went back to the Marco Polo and were in time for our lunch.

Ushuaia, Tierra del Fuego (Argentina) 8 February

Ushuaia is the capital of Tierra del Fuego. It is commonly regarded as the southernmost city in the world or 'the end of the World'.
Tierra del Fuego is an archipelago, bisected and divided; a part belongs to Chile and the part, in which Ushuaia lies, belongs to Argentina. In the past Ushuaia has been a missionary base, a penal colony and a naval base for the Argentine navy. This base was used during the Falkland war.

The first inhabitants lived here 10,000 years ago.
The British ship HMS Beagle reached the channel in 1833, during its maiden voyage surveying Tierra del Fuego. Ushuaia was founded informally in the 19th century by British missionaries, before the Argentine officials arrived there on a permanent basis. The people who lived on Ushuaia were the Yámana people. They lived almost naked in this cold and wet climate. In the summer the maximum is 14° C (57°F) and in the winter the maximum is 4.5° C (40°F) and there is frequent snow and there are showers. Cloths become wet and with wet cloths you are cold. The Yámana people made a lot of fires on the island to keep them warm.
That is why the island is called 'Tierra del Fuego', the first European visitors saw al those fires from a far distance.

7-8th February, we passed a beautiful scenery on our voyage from Punta Arenas to Ushuaia through the waters of Patagonia. We saw a lot of glaciers and rocky mountains.
The Marco Polo berthed, an hour late, in the port near the city centre. We had company of a Dutch sailing ship, called the Europa. We have visited this ship in Amsterdam in 2015.

In Ushuaia we took an excursion to the National Park of Tierra del Fuego.
The Park borders the Beagle Channel and contains some of the world’s most unique and isolated plants and wildlife.
From Ushuaia we drove on the National Route 3. This is a pan-American Highway from Alaska to the 'end of the world' in the National Park Tierra del Fuego. Maybe we will see the beginning of this Highway some time in the future? However, to call it 'highway' here is a little exaggerated, the way is actually a small sandy track.

In the Park should be condors, giant black carpenter birds, Southern parrots, Thrushes, Fishing Martins and beavers. The last were introduced to the area for their fur, but because the weather is not harsh enough, the quality of their fur is poor. They have, however, caused serious environmental damage and near the beaver dams you may see the dead and fallen trees all around. We saw the beaver dams, fallen trees and some birds, but unfortunately no beavers or condors.
The Park has numerous walking trails, we walked little parts of some and we wished we could have stayed longer. We went back to Ushuaia, but to us it was too soon.

That night we left for a spectacular journey of 4 days: first to Cape Horn, next through the Beagle Channel, along the Alberto de Agostini National Park Coastline, through the English Narrow passage and at last through the Darwin and Moraleda Canal Passages.

I'll report you about it next time.